تعهد شرکت‌ها به پایداری زنجیره تأمین به اوج رسیده، اما سازوکار اجرا عقب مانده است

بر پایهٔ گزارش ۲۰۲۶ «وضعیت پایداری زنجیرهٔ تأمین» از MIT Sustainable Supply Chain Lab، از میان ۱٬۸۱۰ متخصص زنجیرهٔ تأمین در ۹۱ کشور، ۸۳ درصد پایداری را برای موفقیت بلندمدت کسب‌وکار مهم یا بسیار مهم می‌دانند؛ بالاترین میزان در تاریخ هفت‌سالهٔ این گزارش. بااین‌حال، تعهد به‌تنهایی ظرفیت اجرا ایجاد نمی‌کند.

۶۸ درصد پاسخ‌دهندگان گفته‌اند ابهام دربارهٔ تعرفه‌ها آن‌ها را وادار کرده است راهبردهای پایداری را به تعویق بیندازند، محدود کنند یا کنار بگذارند. نزدیک به یک‌سوم نیز گزارش کرده‌اند اختلال‌های مرتبط با تعرفه، انتشار عملیاتی شرکتشان را افزایش داده است. در عین حال، ۵۹ درصد گفته‌اند پس از تغییرات اخیر سیاست‌گذاری آمریکا که اولویت کمتری به مسائل زیست‌محیطی می‌دهد، تعهدشان به پایداری بیشتر شده است.

اختلال‌های ژئوپلیتیکی نیز بر اجرای برنامه‌ها فشار می‌آورند: بیش از هشت نفر از هر ۱۰ پاسخ‌دهنده در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا معتقدند درگیری‌های جاری اثربخشی اقدامات اقلیمی سازمانشان را کاهش داده است.

گزارش در کنار این فشارهای بیرونی، از کمبود سازوکارهای پاسخ‌گویی در داخل شرکت‌ها خبر می‌دهد. از میان شرکت‌هایی که اهداف پایداری را علناً اعلام کرده‌اند، فقط ۵۱ درصد تیم رسمی و میان‌بخشی پایداری دارند و تنها ۳۳ درصد نظارت بر پایداری را به هیئت‌مدیره سپرده‌اند. به گفتهٔ نویسندهٔ اصلی گزارش، Sreedevi Rajagopalan، مدیر MIT Sustainable Supply Chain Lab، تعهد و اندازه‌گیری رو به گسترش است و هوش مصنوعی روندها را شتاب می‌دهد؛ اما چالش اصلی، تبدیل تعهد به پاسخ‌گویی و واردکردن پایداری به تصمیم‌گیری راهبردی است.