پژوهشگران می‌گویند اعتبار نگاشت‌های دوقلوهای دیجیتال باید در سطح «هاب» سنجیده شود

پژوهشی تازه در arXiv روشی برای سنجش اعتبار نگاشت‌های میان استاندارد تبادل اطلاعات (IES) و هستی‌شناسی‌های دیگر پیشنهاد می‌کند. نویسندگان معیار اعتبار را «سازگاری» و «محافظه‌کاری» هستی‌شناسی ادغام‌شده تعریف کرده‌اند؛ یعنی ادغام نباید تناقض ایجاد کند یا نتیجه‌هایی فراتر از آنچه اجزای مستقل اجازه می‌دهند به‌دست دهد.

پژوهش، نگاشت‌های IES به ۱۳ هستی‌شناسی در هفت بخش را بررسی کرده است. این نگاشت‌ها پس از تطبیق اولیه و بازبینی انسانی، با توجه به سلسله‌مراتب کلاس‌های هر دو طرف ارزیابی شده‌اند و سپس با موتور استنتاج HermiT آزمون شده‌اند. در بررسی جفت‌به‌جفت، گواهی‌سازی به‌تنهایی هر ۵۲۶ مورد نقض محافظه‌کاری در نگاشت‌های خام را برطرف کرد؛ بازبینی انسانی به‌تنهایی ۷۳ مورد را باقی گذاشت. ترکیب این دو مرحله نیز از میان ۱۲ جفت دارای هم‌پوشانی، ۱۱ جفت را سازگار و محافظه‌کار کرد.

اما این نتیجه با ادغام نگاشت‌ها به دست نمی‌آید: تأیید جفتی به‌تنهایی در ترکیب‌کردن آن‌ها کافی نیست. ادغام سه نگاشت گواهی‌شدهٔ ساختمانی، پنج کلاس Brick را ناسازگار کرد. علت، هم‌نام‌بودن دو مفهوم متفاوت از «طبقه» در IES و Brick بود؛ ناسازگاری‌ای که تنها با آشکارشدن اصل‌های ناسازگاری در BOT مشخص شد. با کنارگذاشتن همان ردیف نگاشت، هاب سازگار و محافظه‌کار شد و ۲۹۰ پیوند میان هستی‌شناسی‌ها را نتیجه گرفت که در نگاشت‌ها صریحاً نوشته نشده بودند.

پژوهش همچنین گزارش می‌کند که هاب پایه، حتی پیش از افزودن هر نگاشتی، به‌دلیل تناقض میان دو استاندارد منتشرشدهٔ Open Energy Ontology و BFO 2020 ناسازگار است؛ با حذف هر یک از این دو، هاب سازگار و محافظه‌کار می‌شود. نویسندگان نتیجه می‌گیرند که برای ارزیابی اکوسیستم دوقلوهای دیجیتال، واحد سنجش باید کل هاب باشد، نه فقط هر جفت نگاشت.