هوش مصنوعی
گواهی ریسک، اندازهٔ خطا را تضمین نمی‌کند؛ ممیزی سامانهٔ اندازه‌گیری جنین این محدودیت را نشان می‌دهد
پژوهشگران در دو آزمون روی تصاویر سونوگرافی، خطای بزرگی را در خروجیِ پذیرفته‌شده یافتند؛ محدودکردن بازهٔ مجازِ اندازه‌گیری، با افت پوشش بسیار کمتری از سخت‌گیری در امتیاز کامل‌بودن کانتور، خطاهای افراطی را کاهش داد.
یک پیش‌چاپ در arXiv نشان می‌دهد که کنترل آماری ریسک در سامانهٔ اندازه‌گیری دور سر جنین، نرخ خطاهای بزرگ را محدود می‌کند، اما تضمینی دربارهٔ بزرگی هر خطا نمی‌دهد. پژوهشگران خط لوله‌ای مبتنی بر ابزار را روی دو مجموعهٔ جداگانه و ازپیش‌ثبت‌شده از تصاویر برچسب‌خوردهٔ HC18 ارزیابی کردند؛ هر مجموعه چهار بخش داشت و بخش‌بند سه بار بازآموزی شد.
در یکی از آزمون‌ها، سامانه اندازه‌ای برابر با ۲۷۱٫۳ میلی‌متر را پذیرفت، درحالی‌که مقدار واقعی ۳۲۴٫۶ میلی‌متر بود. خروجی به شکل حلقه‌ای کوچک اما از نظر هندسی کامل درآمده بود و امتیاز کامل‌بودن کانتور آن ۰٫۹۴ بود؛ بنابراین این امتیاز نتوانست خطا را تشخیص دهد. با وجود این خطای پرت، کران ریسکِ گواهی‌شده با α=۰٫۱۰ همچنان برقرار ماند، چون یک مورد از حدود ۱۵۰ پاسخ برای نقض آن کافی نبود. آزمون دوم روی تصویری دیگر، سازوکار مشابهی را با خطای ۲۳۳٫۳ میلی‌متری بازتولید کرد.
به‌گفتهٔ پژوهشگران، محدودکردن ناحیهٔ مجاز اندازه‌گیری—یعنی بازهٔ آناتومیکی‌ای که در آن کمیت تعریف می‌شود—خانوادهٔ این خطاها را حذف کرد. افزایش حد پایین از ۵۰ به ۵۵ میلی‌متر، پوشش را ۰٫۴ واحد درصد کاهش داد و بیشترین خطا را در دو مجموعه به‌ترتیب به ۱۱٫۴ و ۱۱٫۱ میلی‌متر رساند. در مقابل، تلاش برای حذف خطا با سخت‌گیری بیشتر در آستانهٔ کامل‌بودن کانتور، پوشش را به‌ترتیب ۱۹ و ۱۲٫۱ واحد درصد کم کرد. در حد آناتومیکی ۷۰ میلی‌متر، میانگین خطای مطلق در آزمون‌های تثبیت‌شده ۱٫۹۱ و ۱٫۸۱ میلی‌متر بود.
این گزارش به کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. مطالب براساس منابع درج‌شده تنظیم شده‌اند؛ صحت مستقل همه ادعاها تضمین نمی‌شود.
منبع: arXiv · AI (پیش‌چاپ) — مشاهده منبع اصلی ↗
پیش‌چاپ پژوهشی در arXiv؛ انتشار در این مخزن به معنی داوری همتا نیست
رد این داستان در رادار
خبرهای مرتبط از آرشیو منتشرشده